Telefonisch reserveren
0515-559353

De eerste nacht slapen op zeilkamp in Friesland

De eerste nacht slapen op zeilkamp in Friesland

De eerste avond is altijd even aftasten hoe het gaat. Vaak zijn we dan ook even extra streng. Want wat we geleerd hebben van al die zeilkampen in Friesland is dat een goede nachtrust super belangrijk is.

Hoe beter een kind slaapt hoe leuker als ze het zeilkamp vinden. Een wijsheid die de meeste kinderen overigens nog niet zelf helemaal doorgronden.

En slaapt iedereen om 22.00? Nee, de meesten nog niet. Alles is nieuw en spannend.

De winnaar van het laatste kennismakingsspel, eerder op de avond, heeft net het ijsje op. De tanden zijn gepoetst en de pyjama is aan. Er wordt gekwebbeld en gedaan en er is een instructeur in de buurt die erop wijst dat ze in de slaapzak moeten liggen.

En als iedereen dan ligt wordt er nog steeds gekletst, de lampen zijn nog aan en naast het kletsen zie je ook hier en daar een stripboek open gevouwen op het kussen. En in die gezellige drukte hoef je alleen maar rond te lopen. De vragen komen vanzelf. Terwijl er ook al heel wat verteld is over wat we morgen gaan doen en wat de regels zijn.

Hoe laat worden we gewekt? Acht uur. Het grappige is dat ze meestal op maandagmorgen niet gewekt hoeven worden. Ze zijn nog niet moe van een hele dag buiten met nieuwe indrukken. Dus als ik om 8 uur binnen kom zijn er heel veel aan het kletsen of lezen een stripboek. Eigenlijk dezelfde situatie als de avond ervoor. Om 8.30 ontbijt.

En wat gebeurt er tussen 22.00 ‘s avonds en 8 uur ‘s ochtends? Dat kun je eigenlijk het beste de kinderen zelf vragen. Wij proberen orde te scheppen en een goede omgeving te creëren waarin er lekker geslapen kan worden.

En het orde scheppen gaat niet onder een militairregime, maar we willen wel dat iedereen lekker kan slapen. En als de lampen uitgaan en we zeggen dat het nu echt wat stiller moet zijn zitten de instructeurs aan de bar. Nog maar een keer naar de slaapzaal. Jongens niet bonken naar boven en wat ik net zei, het moet echt even stiller. Soms blijf je even wat langer en zeg je dat fluisteren mag maar hardop praten niet meer.

We spelen een spelletje aan de bar of kletsen wat en daar gaat een deur van een slaapkamer open. Een meisje met de knuffel in de hand en betraande oogjes: heimwee, ik kan niet slapen.

Even zitten, een glaasje water. De ademhaling wordt wat rustiger en we beloven dat ze morgenvroeg even naar huis mag bellen. Want nu is het al best wel laat. De volgende morgen belt ze naar huis. Vandaag lekker zeilen en dan kijken we vanmiddag even hoe het gaat. Ze mag zelf kiezen bij wie ze in de boot wil natuurlijk. En vaak komt het goed. `s Middags wordt soms nog wel gebeld maar de meeste tranen zijn geplengd. Ook voor haar kan het zeilkamp in Friesland beginnen.